Nederlandse levensloop :
Jean-Jacques KANTOROW, dirigent
Alhoewel beide ouders van Russische komaf, ziet Jean-Jacques Kantorow het levenslicht in het Zuid-Franse Cannes, waar hij op heel jonge leeftijd aan het plaatselijk conservatorium vioolstudies onderneemt. Met 13 wordt hij toegelaten aan het Parijse Nationale Conservatorium - in de klas van de vermaarde Benedetti - om er één jaar later met een “Eerste prijs” viool uit te pakken.
Tussen 1962 en 1968, sleept hij een tiental prijzen in de wacht. Onder anderen de Eerste Prijs van het Carl Flesh concours in Londen, de Eerste Prijs van het Paganini concours in Genua, de Eerste Prijs van de Internationale vioolwedstrijd van Genève. In 1970 mag hij bovendien een beurs van de Stichting Sacha Schneider in ontvangst nemen. Samen met pianist Jacques Rouvier en cellist Philippe Müller, vormt Jean-Jacques Kantorow een pianotrio waarmee hij in 1970 de Eerste Grote Prijs van het kamermuziekconcours van Colmar behaalt. Als solist beklimt hij snel de grootste podia ter wereld : hij is regelmatig te gast in de VSA en Canada en met een slordige 100 concerten per jaar concerteert hij zowat overal in Oost- en West-Europa maar ook in Indië, Japan en Afrika. Waar ook de wereld, is de pers wild enthousiast en steekt de loftrompet over Jean-Jacques Kantorows artistieke prestaties Ook Glenn Gould is diep onder de indruk van zijn integriteit als violist en musicus.
Om met de eenzaamheid te breken, die ononkomelijk samengaat met de solisten loopbaan, grijpt Jean-Jacques de kans aan om zich ondermeer via de kamermuziek, geleidelijk als dirigent te profileren. Met groeiend succes maakt hij zich een naam bij een aantal Franse en internationale formaties. Zo stond hij reeds regelmatig aan het hoofd van het kamerorkest van Helsinki het Ensemble Orchestral van Parijs, het kamerorkest van Lausanne, Sinfonia Varsovia en vele anderen, en was hij bovendien jarenlang als muziekdirecteur aan het gerenommeerde Orkest van Auvergne en het Tapiola Sinfonietta verbonden. Ook het grote aantal uitgebreide tournees die hij herhaaldelijk met bovengenoemde orkesten ondernam getuigen van het immense succes dat Jean-Jacques Kantorow met deze formaties in binnen- en buitenland kon oogsten.
In Spanje leidde hij ondertussen zowat alle belangrijke orkesten, waaronder : Orquesta Comunidade de Madrid, Orquesta de Tenerife, Orquesta de La Coruña, Orquesta Real Filharmonía de Galicia en tot verleden jaar (2007) was hij ook de muziekdirecteur van het orkest van Granada. Maar ook in Nederland is Jean-Jacques Kantorow geen onbekende. Niet zo lang geleden stond hij aan het hoofd van het Limburgs Orkest en samen met het Brabants Orkest was hij te gast in Eindhoven, Tillburg en Breda. Recente projecten behelzen opnieuw een aantal tournees doorheen Frankrijk, onder meer met het Orkest van Auvergne en het symfonisch orkest van zijn geboortestad Cannes.
Biographie française :
D'origine russe, Jean-Jacques Kantorow est né à Cannes où il étudie le violon au Conservatoire. A l'âge de 13 ans, il entre au Conservatoire National Supérieur de Paris, dans la classe de Benedetti, où, un an plus tard, il obtient le Premier Prix de Violon. Entre 1962 et 1968, il remporte une dizaine de prix internationaux dont le Premier Prix Carl Flesh à Londres, le Premier Prix Paganini à Gênes, le Premier Prix du Concours International de Genève et obtient une bourse de la Fondation Sacha Schneider en 1970. Avec le pianiste Jacques Rouvier et le violoncelliste Philippe Müller, Jean-Jacques Kantorow forme un trio avec lequel il remporte le Premier Grand Prix du Concours de Musique de Chambre de Colmar en 1970.Sa carrière de concertiste l'a amené dès le début à se produire sur les plus grandes scènes internationales : aux Etats-Unis, au Canada, dans les pays de l'Est, en Inde, au Japon, en Afrique, … donnant plus de 100 concerts par an. Partout la critique est unanime : " Jean-Jacques Kantorow est un grand du violon, un talent époustouflant, le violoniste le plus prestigieusement original de cette génération que j'ai entendu " (Glenn Gould). Désireux de rompre avec l'isolement du soliste et par le biais de la musique de chambre, il évolue naturellement vers la direction d'orchestre et dirige alors de nombreuses formations françaises et étrangères. Il a assuré la Direction musicale de plusieurs formations : de l'Orchestre de Chambre d'Helsinki, de l'Ensemble Orchestral de Paris, de l'Orchestre d'Auvergne et duTapiola Sinfonietta depuis juillet 1993. Il est nommé premier chef invité de l'Orchestre de Chambre de Lausanne. Pays-Bas Récemment (2006) il était aux Pays-Bas à Eindhoven, Tillburg, Breda avec l'Orchestre de Brabant, en France il se produisit avec l’Orchestre de Cannes et avec l’Orchestre d’Auvergne Jean-Jacques Kantorow poursuit parallèlement une carrière de soliste et de chambriste, trouvant ainsi l'équilibre dans la pluralité de ses activités musicales. Jean-Jacques Kantorow a enregistré plus de 130 disques en tant que soliste et en tant que chef pour des maisons de disques importantes notamment pour DENON, EMI, ERATO, CBS, BIS, etc… Un grand nombre de ses disques a été primé par des récompenses internationales.